Blijven luisteren

oorBijzonder, hoe de schone lei van deze nog vrijwel lege website me een nieuwe blik geeft op zowel mijn ‘oude’ als mijn recente werk. Zoals dat ik me, met elk artikel dat ik hier plaats, meer realiseer hoe zeer ‘luisteren’ als onderwerp een rode draad wordt in mijn werk. Dusdanig, dat mijn workshop Schrijven met Aandacht, met een klein accentverschil, ook Luisteren met Aandacht had kunnen heten. Aan een goed verhaal, zeker een goed journalistiek verhaal, gaat mijns inziens namelijk goed luisteren vooraf. Op meerdere niveaus. Het eerste: luisteren in de zin van ‘erbij zijn’ op het moment dat je je, al interviewend, lezend en kijkend, voorbereidt, zodat je, als journalist-schrijver, tijdens het schrijven niet al teveel moeite moet doen om het verhaal terug te halen, of het risico loopt om (interpretatie-)fouten te maken. Het tweede: luisteren in de zin van inlevend luisteren, luisteren naar de stiltes, naar de woorden achter de woorden van degene die je interviewt, naar datgene wat iemand werkelijk wil overbrengen, zelfs al vindt hij of zij zelf daar de woorden nog niet voor. En daarbij ondertussen nooit volledig te vertrouwen op je eigen interpretaties en aannames, maar deze keer op keer te checken.

Vandaag ‘luister ik’, al schrijvende aan mijn nieuwste Zorg+Welzijnartikel, naar een flink aantal geestelijk verzorgers die ik de afgelopen tijd geïnterviewd heb, van wie ik me pas sinds kort realiseer dat zij beroepsluisteraars zijn. En denk terug aan de eerste Nederlandse beroepsluisteraar bij wie luisteren in de functietitel zit, Chief Listening Officer, Corine Jansen. Zij luistert uren en uren naar mensen die, voor zichzelf of een naaste, in het ziekenhuis komen en hoort wat dokters zich vaak niet realiseren. Ik interviewde Corine begin dit jaar en schreef over dit artikel over haar: ‘Goede zorg begint met luisteren.’ Veel van wat zij mij toen vertelde, zou mij inmiddels, al die interviews met geestelijk verzorgers verder, minder verbazen dan toen. Wat ervoor pleit om keer op keer te blijven luisteren. Elk verhaal is immers anders.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *